cloud
cloud
cloud
cloud
cloud
cloud

Ćwiczenia rewalidacyjne usprawniające funkcje percepcyjno – motoryczne (27.03.2020)

Ćwiczenia rewalidacyjne usprawniające

funkcje percepcyjno – motoryczne

1. Percepcja wzrokowa:

– obserwacja otoczenia, dostrzeganie i nazywanie cech charakterystycznych dla

danego przedmiotu, czynności, zjawiska;

– wskazywanie i rozpoznawanie podstawowych figur geometrycznych;

– obserwacja i wskazywanie elementów o podobnym kształcie na obrazkach, np.

domy – kwadraty, drzewa – trójkąty, słońce – koło itp.;

– naśladowanie czynności wykonywanych przez drugą osobę (np. zabawy

doskonalące czynności samoobsługowe);

– zabawa w naśladowanie czynności wykonywanych przez postacie wskazane na

ilustracji (zabawa „rób to, co tu widzisz?” – np. chłopiec buduje wieżę z klocków –

zadaniem dziecka jest określenie czynności wykonywanych przez chłopca, a

następnie odtworzenie czynności – budowanie z klocków);

– dobieranie jednakowych par przedmiotów, obrazków (memo obrazkowe, memo

kształtów, domina obrazkowe, domina kolorowych figur;

– dobieranie przedmiotu lub obrazka do takiego samego wskazanego przez

nauczyciela po dłuższej i coraz krótszej ekspozycji – nauczyciel dopasowuje czas

ekspozycji do rodzaju i stopnia trudności zadania (rozpoczynamy od elementów

typowych, charakterystycznych, powoli przechodząc do bardziej złożonych i

różniących się wybranymi elementami);

– wyszukiwanie i dobieranie par obrazków, które do siebie pasują lub tworzą całość (np. dobieranie do pary: but do buta; owoc do owocu; zwierzę do zwierzęcia; wyszukiwanie elementów tworzących całość: korona drzewa i pień);

– składanie figur, obrazków z części;

– układanie puzzli;

– układanie, budowanie, zabawy konstrukcyjne według podanego wzoru z klocków, figur geometrycznych;

– układanie ciągów rytmicznych, prostych szlaczków stworzonych z przedmiotów (np. ułóż tak samo – ciągi dwu-, trzyelementowe: kot, mysz, pies, kot, mysz, pies – dostrzeganie stałości powtarzanego rytmu; kończenie ciągu rytmicznego według podanego wzoru);

– porównywanie dwóch obrazków o tej samej treści (analizowanie całej treści obrazka);

– porównanie przedmiotów, treści obrazków według kolorów, wielkości, treści (np. obrazek drzewa w zimie i wiosną), położenia, kierunku;

– wyodrębnianie różnic między obrazkami pozornie identycznym;

– wyodrębnianie przedmiotów i figur z tła;

– grupowanie materiału abstrakcyjnego według podanego kryterium, np. wybierz tylko linie proste, wybierz tylko linie faliste;

– liczenie znikających przedmiotów, zabawa, ile zabawek, kart, klocków zniknęło;

– odwzorowywanie prostych symboli i znaków;

– rysowanie, malowanie, lepienie, wyklejanie, wycinanie.

2. Percepcja słuchowa:

– wysłuchiwanie i rozpoznawanie dźwięków naturalnych;

– rozpoznawanie dźwięków dochodzących z otoczenia;

– rozpoznawanie wytwarzanych dźwięków (szmerów) – najpierw z pomocą wzroku, później słuchowo (dziecko wskazuje przedmiot, który identyfikuje ze słyszanym dźwiękiem);

– różnicowanie dźwięków, odgłosów dochodzących z otoczenia (z sąsiedztwa, z ulicy);

– różnicowanie i naśladowanie głosów zwierząt (zabawy ortofoniczne);

– grupowanie przedmiotów wydających takie same dźwięki;

– rozpoznawanie osób po głosie;

– wysłuchiwanie i różnicowanie dźwięków ze względu na jego natężenie;

– wysłuchiwanie zmian w tempie i głośności, słyszanych dźwięków;

– wysłuchiwanie i różnicowanie powtarzających się dźwięków;

– układanie, tworzenie szeregów rytmicznych;

– odtworzenie rytmu ilustrowanego układem przestrzennym;

– wyodrębnianie zdań w mowie;

– wyodrębnianie wyrazów w zdaniu;

– wyodrębnianie sylab w wyrazach;

– rozpoznawanie i wyodrębnianie głosek z wyrazów;

Propozycje gier i zabaw:


* podglądamy zwierzęta”


Przebieg: dziecko stoi z zawiązanymi oczyma. Na dany znak – inne dziecko usiłuje podejść. Gdy dziecko usłyszy odgłos kroków i wskaże kierunek, skąd dochodzi odgłos, podchodzący musi się cofnąć. Dziecko, które nie zauważone przejdzie i dotknie ręką „zwierzątko” – wygrywa. O ile w ciągu 1 minuty nie uda się podejść, wygrywa stojący.

* Gdzie jest ukryty zegarek?”

Pomoce: głośno chodzący budzik.


Przebieg: Podczas nieobecności dziecka w pokoju rodzic ukrywa budzik. Zadaniem dziecka jest znalezienie miejsca ukrycia.


Uwagi o realizacji: można schować np. grające radio, dzieci mogą też odgadywać, do których drzwi stuka gość (jeśli oczywiście pozwalają na to warunki lokalowe);

* „teksty do powtarzania”


Pomoce: rymowane teksty .


Przebieg: W zabawie wykorzystujemy gotowe teksty zwierające onomatopeje lub tworzymy sami proste rymowane teksty do powtarzania. Oto przykład:


Jedzie pociąg fu, fu, fu


Trąbi trąbka tru, tru, tru


a bębenek – bum, bum, bum


Na to żabki – kum, kum, kum


konik człapie – człap, człap, człap


Woda z kranu – kap, kap, kap


mucha bzyczy – bzy, bzy, bzy


a wąż syczy – sy, sy, sy


Baran beczy – be, be, be


A owieczki – me, me, me.

3. Sprawność manualna i motoryczna:

– wymachy rąk, zataczanie nimi kółek, leniwych ósemek;

– chodzenie po linii prostej;

– wykonywanie naprzemiennych ruchów (dotknij prawą ręką lewej stopy, lewą ręką prawej łopatki, itp.);

– lepienie z plasteliny, gliny, ugniatanie obydwoma rękoma, formowanie kuleczek, wałków, placków, rogalików;

– wykonywanie z gotowych elementów ludzików (nazywanie ich części ciała);

– lepienie z plasteliny kwiatów, zwierzątek, drzew, owoców, warzyw;

– obwodzenie wałeczkami z plasteliny narysowanych konturów geometrycznych;

– układanie w przygotowanych formach geometrycznych kuleczek z plasteliny;

– ozdabianie tekturowych talerzyków elementami z plasteliny – scenki rodzajowe: las, ogród, domek;

– nawlekanie koralików na nitkę z igłą lub drut/sznurowadło;

– przewlekanie sznurków, tasiemek przez otworki na planszach, segregowanie koralików wg kształtów, wielkości, kolorów, ugniatanie kulek z papieru;

– wydzieranki z kolorowych papierów;

– przygotowywanie laurek z gotowych elementów;

– przerywanie papieru po linii prostej, falistej, po przekątnej kartki, wydzieranie kółek;

– wycinanie nożyczkami kwiatów, liści, figur geometrycznych, itp.;

– wyciskanie kleju z tubki, nakładanie, sklejanie;

– wyciskanie wody z gąbki, ścierki, wycieranie tablicy;

– zbieranie ze stołu patyczków, koralików, kartek itp. (chwyt pęsetkowy);

– układanie kółeczek na kołkach w linii poziomej, pionowej, po przekątnej wg instrukcji słownej (góra, dół, prawo, lewo);

– odkręcanie i zakręcanie butelek, śrubek, kranów;

– zamykanie i otwieranie pudełek;

– czynności samoobsługowe: mycie rąk, zawiązywanie butów, itp.;

– labirynty – dochodzenie do celu;

– ćwiczenia płynnych, rytmicznych, ciągłych i pulsujących ruchów pisarskich.

Propozycje gier i zabaw:


*kto pod kim dołki kopie”


Pomoce: mała piłka (np. tenisowa), łyżka lub łopatka do piasku, piasek kinetyczny.


Przebieg: na równej powierzchni usypujemy kopczyk z piasku. Na szczycie umieszczamy piłeczkę. Dziecko wybiera piasek spod piłki w taki sposób, żeby piłka się nie stoczyła.

* drogocenny kamień”


Pomoce: kamyczki lub fasola.


Przebieg: Kamyczki (fasolę) rozkładamy na stole. Jeden z nich („drogocenny”) kładziemy na zewnętrznej stronie dłoni. Zabawa polega na tym, aby zebrać jak najwięcej kamyczków i wrzucić je do woreczka w taki sposób, aby nie spadł ten leżący na dłoni. Proszę spróbować, to wcale nie takie łatwe, jak się wydaje! W przypadku jednego dziecka zabawę możemy uatrakcyjnić notując rekordy: największą liczbę zebranych kamyków lub najlepszy czas, w jakim uda się zebrać np. 10 sztuk. Większa liczba osób – urządzamy zawody, kto więcej lub szybciej uzbiera. Zabawę można utrudnić, np. wprowadzając zasadę, że zebrane kamyki trzeba ułożyć w konkretny wzór;


# W trakcie pracy z dzieckiem nad podnoszeniem sprawności funkcji percepcyjno-motorycznych bardzo ważne jest, aby nie doprowadzić do znużenia, przemęczenia
i zniechęcenia dziecka proponowanymi ćwiczeniami, zabawami czy grami.
Charakter zajęć rewalidacyjnych powinien być zabawowy, aby uczestnicy zajęć zawsze chętnie przychodzili na spotkania. Dziecko, aby mogło radzić sobie z trudnościami w szkole wynikającymi z uszkodzonych funkcji percepcyjno-motorycznych, musi wykonywać wiele różnych ćwiczeń i powtarzać je wielokrotnie. Dlatego zabawowa forma zajęć pozwala w ciekawy i atrakcyjny sposób oddziaływać na dziecko, nie powodując zniechęcenia i znużenia. Ciekawe i atrakcyjne zajęcia będą zachęcały dziecko do podejmowania kolejnych wyzwań. Sukcesy odnoszone w trakcie wykonywania zadań, ćwiczeń będą zwiększały motywację dziecka, poczucie własnej wartości, rozwijały zainteresowania, wydłużały czas efektywnej pracy i koncentracji uwagi. #